Pierwsza Tajemnica: Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie». Mt 3, 13-17

Jezus nie potrzebuje chrztu. A jednak wchodzi do wody, stając w szeregu z grzesznikami, zajmując miejsce pośród złamanych. Trójca Święta objawia się w jednej chwili: Ojciec mówi, Duch zstępuje, Syn wychodzi z wody. Każda misja zaczyna się od tożsamości. Zanim Jezus cokolwiek uczyni, Ojciec ogłasza, kim On jest.

Owoc: Otwartość na Ducha Świętego

Druga Tajemnica: Wesele w Kanie Galilejskiej

Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej. Matka Jezusa rzekła do Niego: «Nie mają wina». Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czy jeszcze nie nadeszła godzina moja?» Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie». J 2, 1-12

Maryja pierwsza zauważa, że zabrakło wina. Nie rozwiązuje sprawy sama. Zanosi ją Synowi, a potem daje jedyne polecenie, jakie wypowiada w Ewangeliach: zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie. Sześć kamiennych stągwi wody staje się najprzedniejszym winem. Pierwszy cud dokonuje się na weselu, za sprawą Matki, aby oszczędzić młodej parze wstydu. Bogu zależy na zwyczajnej radości.

Owoc: Do Jezusa przez Maryję

Trzecia Tajemnica: Głoszenie Królestwa Bożego

Przyszedł Jezus do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!» Mk 1, 14-15

Królestwo nie jest miejscem, do którego się podróżuje. Jest rzeczywistością, która wkracza w teraźniejszość wszędzie tam, gdzie miłosierdzie spotyka cierpienie, gdzie prawdę mówi się możnym, gdzie ostatni są traktowani jak pierwsi. Jezus nie wykłada teorii. Uzdrawia chorych, zasiada do stołu z odrzuconymi, odpuszcza grzechy i opowiada przypowieści, które odwracają wszelkie oczekiwania. Królestwo Boże jest blisko. Zawsze było.

Owoc: Nawrócenie i zaufanie Bogu

Czwarta Tajemnica: Przemienienie na Górze Tabor

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!» Mk 9, 2-8

Na chwilę unosi się zasłona. Uczniowie widzą Jezusa takim, jakim jest naprawdę: jaśniejącego, rozmawiającego z Mojżeszem i Eliaszem; całe dzieje zbawienia zebrane na szczycie góry. Piotr chce rozbić namioty i zostać. Lecz widzenie nie jest celem drogi. Trzeba zejść z góry i iść ku Jerozolimie. Każda pociecha na modlitwie ma umocnić na dalszą drogę.

Owoc: Pragnienie świętości

Piąta Tajemnica: Ustanowienie Eucharystii

A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: «Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje». Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: «Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza». Mt 26, 26-28

W noc przed swoją śmiercią Jezus nie wygłasza mowy. Daje samego siebie, ukrytego w chlebie i winie. Eucharystia nie jest znakiem nieobecności. Jest obecnością: rzeczywistą, całkowitą, darowaną. Każda Msza święta od tamtej nocy jest tą samą wieczerzą, tą samą ofiarą, tym samym zaproszeniem, by przyjąć to, na co nikt nie mógłby zasłużyć. On pozostaje.

Owoc: Adoracja

Znak Krzyża

Skład Apostolski

Ojcze nasz

Zdrowaś Maryjo

Chwała Ojcu

Modlitwa fatimska

Witaj Królowo

Modlitwa kończąca Różaniec